nieuws

Ook vaccin nodig tegen armoede-epidemie in Brussel

Vandaag werd de Brusselse begroting goedgekeurd. Fouad Ahidar en Els Rochette van de one.brussels-sp.a fractie roepen de Brusselse regering op deze crisis aan te grijpen om te bouwen aan de stad van morgen. Ze juichen de grote inspanningen toe die de regering doet op het vlak van armoedebestrijding, betaalbare huisvesting, openbare ruimte op mensenmaat en de relance van de economie. Blijven investeren, ondanks een oplopend begrotingstekort, is de juiste keuze. Tegelijk merken ze op dat het sneller en efficiënter kan als er de moed is Brussel te vereenvoudigen. De Staten-Generaal over Brussel in het najaar zal daar de uitgelezen kans toe zijn. 

Vooral het effect van de COVID-pandemie op de armoede in de stad is zorgelijk. Al voor Corona moest één op de drie inwoners rondkomen van een inkomen lager dan het armoederisico. En daar kwam nu de coronacrisis beknopt. 30.000 mensen per maand schuiven nu aan voor voedselhulp. Een kwart meer dan voorheen.

Fouad Ahidar (one.brussels):

“Maandenlang heeft het Coronavirus ons dagelijks leven overschaduwd. Dit is echter niet de enige epidemie met een desastreuze impact op onze stad. Lang voor het Coronavirus woedde in Brussel al een armoede-epidemie. En helaas heeft Brussel er nog steeds geen vaccin voor gevonden.”

Gelukkig kiest deze Brusselse begroting voor de juiste investeringen. Er zijn miljoenen euro’s extra voorzien voor sociale huisvesting en een sociale huurpremie. Er is extra budget voor tewerkstelling en opleiding. De investeringen in een performant openbaar vervoer blijven overeind. Er komt extra budget voor noodopvang.

Toch ziet de one.brussels–sp.a fractie nog een grote marge voor verbetering. Want de roep om het Gewest als één stad te besturen, is in de eerste plaats een sociaal pleidooi. Een stad kan te grote ongelijkheden niet verdragen. Els Rochette (one.brussels):

“In Molenbeek is de taakbelasting van het OCMW-personeel veel groter dan in een rijke gemeente met minder cliënten. De rijkdom van sommige gemeenten moet de geconcentreerde armoede in andere compenseren. Dat moeten we anders organiseren.”

De coronacrisis toonde nogmaals aan dat de Brusselse structuren een effectieve crisisaanpak in de weg staan. Het was bij momenten onmogelijk te volgen wat in welke gemeente was toegestaan. Mondmaskers werden apart besteld. Steunmechanismen doken overal op zonder dat iemand het overzicht kon bewaren, ook de Brusselaas die het nodig hadden. Een zoveelste teken van een systeemfout: Brussel is gewoon te ingewikkeld. Fouad Ahidar (one.brussels):

“19 gemeentes, 19 OCMW’s, 6 politiezones, 16 Brusselse huisvestingsmaatschappijen, en ga zo maar verder. We blijven het zeggen. Niemand kan volgen, behalve de politici. Het is een net vol met mazen. Waar mensen doorheen vallen. Ik kijk dan ook enorm uit naar de Staten-Generaal in het najaar. Hoe meer we samenwerken en harmoniseren, hoe efficiënter we elke euro zullen kunnen inzetten voor de toekomst van de Brusselaars.”

De pandemie heeft het belang van een dak boven het hoofd aangetoond. Daarom is er nood aan meer dienstverlening uit te bouwen voor daklozen. Door COVID moet de opvang soms kleinschaliger, is het uitbreiden van de dagopvang nodig en moeten we anders omgaan met verslavingen. Els Rochette (one.brussels) vroeg om nu al na te denken over meer structurele oplossingen voor dak- en thuislozen: 

“Wat als de pandemie voorbij is en de hotels terug gaan functioneren als gewoon hotel? Waar komen daklozen dan terecht? Deze week nog slaakten hulporganisaties zoals Artsen Zonder Grenzen en Dokter van de Wereld een noodkreet: er is een acuut tekort aan opvangplaatsen voor mensen die op straat leven.”

Els Rochette riep de regering tenslotte op ook in 2021  steun te voorzien voor cultuurwerkers:

Het is een cliché dat ouders hun kinderen waarschuwen voor een artistiek beroep vanwege de ‘onzekerheid’. We moeten echt vermijden dat steeds minder jongeren de stap durven zetten. Het is daarom essentieel dat cultuurwerkers weten dat er een vangnet is. Terecht heeft deze regering ook voor 21 een Covid-provisie voorzien van 150 mio EUR. De crisis duurt voort: zalen blijven toe, mensen blijven thuis, plannen en inkomens gaan in rook op. De cultuurwerkers verdienen ook in 2021 onze steun.